سلام به همه ی رفقا

تا اینکه اشک آمد و بر گونه اش نشست

آنقدر گریه کرد که افتاد روی میز

مانند یک پرنده ی کوچک دلش شکست

این بار با "ستاره" و "شب" جمله ای بساز

سارا اشاره کرد به آن راه دور دست

- ده سال می شود- پدرم رفته آسمان

خانوم اجازه! رفته ولی برنگشته است!

خانوم خنده ای زد و پرسید دخترم

در جمله های ناقصت اصلا ستاره هست؟

ترسیده بود نمره اش این بار کم شود

خانوم .... شب .... دو مرتبه بالا گرفت دست

خانوم اجازه! صبح و شب ما یکی شده

خانوم اجازه! خانه ی ما بی ستاره است...