اصولگرا، اصلاح طلب، اعتماد ملی، زندگی، دانشگاه، حوزه، خدا... ، وای! ما کجاییم؟
(آقا، ببخشید! مطلب انتخاباتی نیست؛ ولی شما تا آخرش بخون)
آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشما اذان می گویند، بزرگ می شویم، دانشگاه می رویم، خانواده تشکیل می دهیم؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، دانشگاه می رویم، کار می کنیم برای مردم؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، دانشگاه می رویم، کاندید می شویم برای خدمت به مردم؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، دانشگاه می رویم، درس می خوانیم و درس می خوانیم برای پیشرفت کشور؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، دانشگاه می رویم، درس می خوانیم و برای خدا؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، حوزه می رویم، کاندید می شویم برای خدمت به مردم؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، حوزه می رویم، درس می خوانیم تا مجتهد شویم؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، حوزه می رویم، درس می خوانیم برای خدا؛ می گویند خوب است ثواب دارد. آن موقع که چشم باز می کنیم، در گوشمان اذان می گویند، بزرگ می شویم، فرقی نمی کند که حوزه می رویم یا دانشگاه، همه چیزمان رنگ خدایی می گیرد؛ کسی بهمان نمی گوید آفرین، اما خوب است، می گویند ثواب دارد.
آن موقع که چشم می بندیم، برایمان تلقین می گویند، زیر خاک می شویم، تنها می شویم، خودمان می مانیم و اعمالمان؛ می گویند خدایش رحمت کند بگویید، که ثواب دارد.
اگه تو زندگیمون دیگه « اِند» قضیه باشیم (عکسش هم صادقه – که چون اثباتش زیاد طول میکشه... - بی خیال، بگذریم)، میشیم یکی از بالائیها، اما راه آخر رو نمی تونیم زیرابی بریم...
واسه همه یکیه!