تیکآف
جای جالبیه... من رفتم
اگه نرفتی، حتما تو تلوزیون دیدی؟!
یه اتاقه، پر از کیلید... از زمین تا ... تا... تا آسمون
نه، صبر کن، هنوز پرواز نکرده.
وقتی میره سر باند وای میسه، خلبان از برج مراقبت اجازه تیکآف میگیره...(تیکاف؟ >>> تیکآف!)
بعله، می گفتیم
حالا قضیه ی تیکآف(اعتکاف خودمون) هم همینه! تا اجازه ندن نمیتونی بپری، حتی اگه سر باند باشی.
البته، این روزا همین تیکآف ها هم آشنا می خواد... اینقدر خلبان زیاد شده، که بعضا باید آشنا داشته باشی تا بتونی یه هواپیما جور کنی. تازه اگه آشنا هم پیدا کردی، باید یه اسپانسر داشته باشی (من نمیدونم، آخه میریم عبادت یا رستوران؟ - تازه، صبونه و ناهار هم که نمیدن(!)) تا هزینش رو تقبل کنه!
چه برسه به ما... که نا خلبانیم، نه آشنا داریم و نه اسپانسر
به هرحال
آهای داداشیای پرنده، « پروازتون مبارک »
یاحق![]()